Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında ulaşım politikaları belirlenirken demiryolları inşasına özel bir önem verilmiştir. Ancak 1950'li yıllardan itibaren karayolları yapımına ayrılan kaynaklar artmış ve ulaşım sisteminde karayollarının payı belirgin bir şekilde yükselmiştir.
Bu durumun temel nedenleri arasında aşağıdakilerden hangisi gösterilemez?
A) Demiryollarının inşasının coğrafi engeller nedeniyle daha maliyetli ve zaman alıcı olması.
B) II. Dünya Savaşı sonrası dış yardımların (örneğin Marshall Planı) karayolu altyapısına yönlendirilmesi.
C) Motorlu taşıt sayısındaki artış ve bireysel ulaşım ihtiyacının yükselmesi.
D) Demiryollarının genellikle stratejik bölgeleri ve limanları birbirine bağlama amacı güderken, karayollarının daha yaygın bir ağı hedeflemesi.
E) Denizyolu taşımacılığının maliyetinin artması ve bu nedenle karayoluna alternatif olarak daha fazla yatırım yapılması.